Hildegard Elgersma

Hildegard Elgersma, fijn dat we dit interview met jou mogen afnemen. Zou je jezelf kort willen introduceren en iets kunnen vertellen over je huidige rol binnen het pensioen domein?
Ja, zeker! Mijn naam is Hildegard Elgersma en ik werk inmiddels ruim dertig jaar bij EY. Na mijn start als accountant heb ik zo’n vijftien jaar geleden de overstap gemaakt naar onze adviespraktijk. Daar ben ik nu sectorleider pensioenen.
In mijn rol als sectorleider ben ik verantwoordelijk voor onze brede dienstverlening aan de pensioensector. Denk aan pensioenfondsen en pensioenuitvoeringsorganisaties, maar ook aan corporates die hun pensioenregelingen aanpassen. Het mooie hieraan is dat alle expertise binnen EY in deze rol samenkomt: van finance en actuariaat tot data & AI, van de deelnemers ervaring tot people change, van advies tot controle, tax en legal.

Kortom: ik ben breed verantwoordelijk voor onze brede dienstverlening aan de pensioensector.

En wat maakt deze rol voor jou persoonlijk zo interessant en betekenisvol?
Dat is een combinatie van de dynamiek van de pensioentransitie, het écht kunnen helpen van onze klanten en de multidisciplinaire samenwerking. Zeker nu, in de context van de Wtp-transitie, komt er zoveel samen. Wij hebben alle expertise in huis om werkgevers, fondsen en uitvoerders écht verder te helpen. Het is een complex speelveld, met veel stakeholders en grote maatschappelijke impact. Als je daarin het verschil kunt maken, geeft dat enorm veel energie.
Mijn motto is ‘samen aan de slag’. Samenwerking is nu meer dan ooit nodig. Daarom ervaar ik mijn rol als enorm betekenisvol en inspirerend.

Tijdens het Pensioen Event ga je het duo interview gericht op de deelnemers modereren. Waar kijk je het meest naar uit?
Ik kijk enorm uit naar het hele event. Er staan veel actuele en toekomstgerichte onderwerpen op de agenda die relevant zijn voor de pensioensector. Niet alleen tijdens de transitie maar ook in de periode daarna. Dat de deelnemer daarin een steeds belangrijkere rol speelt staat voor mij als een paal boven water.
Veel fondsen zijn nog zoekende: wat is onze ambitie, welke rol willen we spelen en hoe bereiken we onze deelnemers? De transitie vraagt om een andere manier van communiceren en activeren. Het gaat niet alleen om informeren, maar om interactie, feedback en betrokkenheid. Dat maakt het uitdagend en tegelijkertijd heel inspirerend.
Ik heb er dus echt veel zin in om het duo interview gericht op de deelnemers modereren. In het panel zitten Anne de Groot en Mariëlle Lichtenberg. Mariëlle Lichtenberg zat tot voor kort in de groepsdirectie van Rabobank en ik ben heel benieuwd naar haar eerste ervaringen binnen de pensioensector en ook wat we volgens haar binnen de sector kunnen leren van de bankensector. Daarnaast ben ik benieuwd wat Anne de Groot kan vertellen over de geleerde lessen van de eerste fondsen die zijn ingevaren en hoe zij vanuit haar toezicht rol ziet naar de wereld na de transitie.
Juist de combinatie tussen sector en toezichthouder maakt het duo interview extra interessant. Het kunnen, willen en moeten, hoe komt dat in de praktijk goed bij elkaar. .

Misschien is dat meteen wel een van de grootste uitdagingen in de pensioensector: zorgen dat alles uiteindelijk samenkomt, net als bij de Wtp.
Je merkt dat veel partijen, met name veel pensioenfondsen, daar nog best wel zoekende in zijn. Een paar weken geleden hebben we een ronde tafel georganiseerd voor pensioenfondsen, met als thema de deelnemersreis; communicatie en activatie. Er waren ongeveer 25 pensioenfondsen vertegenwoordigd. En dan merk je dat veel fondsen nog zoekende zijn: wat is onze ambitie, wat is  onze rol, en hoe kunnen we onze deelnemers dan het beste activeren en bereiken?
Tegelijkertijd is dit een hele interessante uitdaging, omdat het niet alleen gaat om de introductie van een nieuwe regeling, maar om een wezenlijk andere manier van omgaan met deelnemers. Je ziet eigenlijk een volledige transformatie: van collectiviteit en solidariteit naar meer individuele keuzevrijheid.
Pensioen is een onderwerp waar veel mensen in het dagelijks leven niet actief mee bezig zijn. Tegelijkertijd is het een heel belangrijk onderwerp dat op individueel niveau een enorme impact kan hebben als het niet goed geregeld is. Hoe creëer je dan een band en betrokkenheid, al redelijk vroeg in iemands leven, om dit goed te regelen?
Dan kom je ook bij de vraag: wie heeft hierin welke verantwoordelijkheid, binnen de hele pensioenketen? Want het is ook nog eens een complex stakeholderveld: fondsen, uitvoerders, verzekeraars, deelnemers en de toezichthouder. De toezichthouder kijkt ook op een andere manier naar de toetsingscriteria binnen dit domein. Zij verwachten dat fondsen en uitvoerders op een andere manier keuzes onderbouwen rondom de deelnemer.
Het is dus niet alleen een kwestie van nog meer informeren en communiceren. Het gaat over interactie, terugkoppeling en leren van de feedback die je krijgt. En dat is een wezenlijk andere manier van omgaan met deelnemers dan wat de sector tot op heden heeft gedaan. Dat maakt het een mega interessant, maar ook een uitdagend vraagstuk.

Is dat iets waar jullie het afgelopen jaar zelf ook al binnen pensioenen mee bezig zijn geweest?
Ja, zeker. We zijn daar veel mee bezig, in de afstemming met verschillende fondsen en uitvoerders. Daarbij merken we wel dat de ene uitvoerder verder is dan de andere. Soms zouden wij graag nog een stap verder willen gaan en we denken ook dat dat nodig is. De vraag is dan: hoe doen we dat?
We hebben veel ervaring buiten de pensioensector, óók als het gaat om de deelnemersreis. Die ervaring gebruiken we nu om fondsen en uitvoerders te inspireren: hoe het óók kan. Echt out of the box denken.
Want uiteindelijk is ook voor een pensioenuitvoerder de vraag: wat onderscheidt jou ten opzichte van andere uitvoerders? Waarom kiezen fondsen voor jou? Wij zijn ervan overtuigd dat klantbediening daarin een heel belangrijk element is. Als je dat écht goed doet, kun je daarmee ook in de toekomst meer fondsen aantrekken, wat zeker behulpzaam is als je groei ambieert.
In de gesprekken met pensioenuitvoerders hebben we ook een gezonde challengerrol. We krijgen vaak de vraag: “EY, wat zien jullie nou dat de toezichthouder vraagt?” Daar kunnen we natuurlijk op toelichten. Maar we leggen de vraag ook terug: welke rol en welke verantwoordelijkheid wil je zelf in dit proces hebben? Het gaat vaak over wat er moet, en dan vragen wij: wat vind je zelf dat je zou moeten doen? En welk intrinsieke motivatie heb je als fonds om het beter te willen doen voor die deelnemer? Welk aandeel heb je daarin? Dus niet alleen vinkjes halen en dan naar de ander kijken: “nu zijn jullie aan zet.”
We kunnen in dat speelveld een ander perspectief brengen dan wat fondsen en uitvoerders gewend zijn. Dat leidt tot mooie gesprekken, maar ook tot gesprekken die vervolgens binnen de directie of het bestuur gevoerd moeten worden. Het is een strategisch thema, waarbij directie of bestuur collectief een richting moet kiezen.
Onze rol is dus een combinatie van inspireren én challengen op de status quo. En uiteraard kunnen we daarna helpen met de implementatie.

En als je zegt dat “challengen”: zie je daarin vooral kansen, of zitten er ook duidelijke risico’s aan?
Ik zie juist kansen om risico’s op de lange termijn te verlagen. Om dat toe te lichten: het gaat nu vaak over het halen van de vinkjes van de AFM. Daarmee dek je vooral het korte termijn risico af, want je hebt je vinkjes gezet.
Maar als je op de lange termijn steeds alleen het minimale doet, loop je dan niet juist een groter risico? Bijvoorbeeld omdat je je deelnemers onvoldoende goed kent en daardoor verkeerde afslagen maakt in je keuzebegeleiding.
Het gaat dus ook om intrinsieke motivatie: het beter willen doen, niet alleen omdat het moet. En precies daarin zit de kans: door het nu goed te organiseren, verlaag je je lange termijn risico. Dat is een andere manier om naar het risicovraagstuk te kijken dan alleen naar de vinkjes.

Heel interessant. Laten we daar op 5 maart vooral inhoudelijk op doorgaan. Ik heb tot slot nog één andere vraag. Welk advies zou je willen meegeven aan starters of jonge professionals die overwegen om hun carrière in de pensioensector te beginnen?
De pensioensector is heel dynamisch en maatschappelijk zeer relevant. De pensioentransitie, de vele mogelijkheden van AI, de aandacht voor de deelnemer, duurzaamheid en andere maatschappelijke thema’s maken dat het een ontzettend interessante sector is voor jonge professionals. Er gebeurt veel, er staat veel op het spel en je kunt écht impact maken.
Daarnaast geef ik juist ook het advies aan de pensioensector om jonge professionals te binden aan de sector. De jongere generatie kan een belangrijke bijdrage leveren aan de innovatie en verdere transitie van de sector!

Hildegard, ik wil je heel hartelijk danken voor dit interview. We kijken uit naar een ontzettend leuke en inspirerende dag op 5 maart.
Jij ook bedankt Tom en graag tot 5 maart!