Voice-over: Dit is Leaders in Finance. Een podcast waarin we op zoek gaan naar de mens achter het succes. We praten met leiders van nu en later over hun drijfveren, carrière en privéleven. Waarom? Omdat er meer gesproken moet worden in de financiële sector. Onze gast deze week is ondernemer, belegger en één van de oprichters van een belangrijke online broker. Hij zit vol verhalen en advies en deelt een flinke boekenlijst met ons. Onder die boeken zit zelfs het eerste boek dat hem tot tranen bracht.
Rogier: Toen was ik denk ik negen of zo, alleen op de wereld greep me meteen. En opeens was ik aan het huilen van een boek. Dat had ik nog nooit meegemaakt.
Voice-over: Datzelfde jongetje werd al heel vroeg gegrepen door het beleggersvirus.
Rogier: Vader was de krant aan het lezen en ik zag alleen maar cijfertjes in de krant. Waarom staan er geen letters in? Dus ik vroeg: wat ben je aan het doen? En die zei: dit zijn effectenkoersen, dit zijn aandelen, dit zijn opties. Als je het goed doet dan kan je geld verdienen en winnen. Nou, dat vond ik als twaalfjarige meteen al machtig interessant.
Voice-over: Hij zit vol verrassingen. Naast een online broker richtte hij laatst ook een nieuwe sport op.
Rogier: Dat is dan een pingpong met je handen of met je voeten en met je hoofd. Be happy, play Tappy.
Voice-over: Onze gast deze week is trader, medeoprichter van LYNX, spreker op een beleggersdebat en bovendien een uitstekende podcastgast: Rogier Groen. Je host is Jeroen Broekema.
Jeroen: Welkom luisteraars bij een nieuwe aflevering van de Leaders in Finance podcast. Leuk dat je luistert. Deze week hebben we weer een hele interessante en boeiende gast bij ons, en dat is Rogier Groen, de medeoprichter van LYNX Beleggingen. Welkom Rogier, leuk dat je met mij, met ons in gesprek gaat.
Voordat we beginnen wil ik graag de partners van onze podcast bedanken voor hun steun. Dat zijn Kayak, EY, Mogelijk Vastgoedfinancieringen, Lepaya en Roland Berger. Veel dank aan mijn partners, want zonder hen zou deze podcast niet tot stand komen.
Zoals altijd, en het is natuurlijk een traditie geworden in al die 190 plus afleveringen, begin ik met het spellen van de naam van mijn gasten. Dat is Rogier, R-O-G-I-E-R, en Groen is G-R-O-E-N.
Rogier is medeoprichter en aandeelhouder van online broker LYNX. Al tijdens zijn studie rechten aan de Universiteit van Amsterdam begon hij met ondernemen. In 2006 richt hij samen met Jeroen Kramer LYNX op, met het idee om particuliere beleggers via één professioneel platform toegang te geven tot internationale beurzen, met een sterke positie onder actieve particulieren en professionele beleggers.
Naast LYNX is Rogier betrokken geweest bij verschillende ondernemingen en is hij nog steeds betrokken bij een aantal ondernemingen, waaronder IEX Groep, dat hij recent overnam. Daar komen we absoluut nog op terug, want er zijn heel veel interessante andere dingen die hij ook nog doet.
Daarnaast is Rogier sterk lokaal betrokken. Hij zet zich in voor allerlei activiteiten in de gemeenschappen en ondersteunt allerlei lokale initiatieven. Tot slot: Rogier is 48 jaar, woont in Ouderkerk aan de Amstel met zijn vrouw en heeft twee kinderen. Nou, we hebben vast een eerste introductie over jou Rogier. Nogmaals, leuk dat je er bent.
En waar ik eigenlijk mee zou willen starten is toch wel LYNX. Ooit heb jij, en of jouw compagnon, bedacht: LYNX, of misschien heette het toen wel anders, ik weet het niet, moet er komen en het kwam er. Maar wat was dat allereerste moment dat het eerste stapje gezet werd om toe te werken naar dit bedrijf?
Rogier: Ja, Jeroen, dan gaan we misschien even helemaal terug naar 1989. Ik kom uit 1977 en 1989, dat zou om en nabij dat jaar zijn geweest dat ik twaalf was. En mijn vader was de krant aan het lezen en ik zag alleen maar cijfertjes in de krant. En ik denk: wat is dit voor raar gebeuren? Er staan alleen maar cijfertjes in de krant. Waarom staan er geen letters in? Dus ik vroeg: wat ben je aan het doen? En die zei: nou ja, dit zijn effectenkoersen, dit zijn aandelen, dit zijn opties.
Ik zei: nou ja, oké, wat kan je er dan allemaal mee? Nou ja, als je het goed doet, dan kan je geld verdienen en winnen. Nou, dat vond ik als twaalfjarige meteen al machtig interessant. Ik weet het niet, dat triggerde me al meteen. Dus ik heb alleen maar alle beleggersblaadjes gelezen, alle beleggersboeken. Echt al vanaf jongs af aan ben ik met beleggen bezig. De Rabobank heb ik ooit nog eens, ben ik weekwinnaar geweest van een beurscompetitie. Nou, toen ik veertien, vijftien was, dat triggerde me alleen nog meer om verder te gaan beleggen. En dat was gewoon natuurlijk mazzel, maar dat triggerde wel.
En eigenlijk is dat een beetje wel een leidraad in mijn leven, omdat het ook gewoon mijn passie is. En ik ben dus ook, voor mijn studie zelfs, net begonnen met… ik was dus al heel erg bezig met aandelen. En als je jong bent, hou je van risicovolle aandelen.
Net zoals dat elke jongere nu in crypto zit en denkt dat die daar heel rijk mee kan worden. Toen zat ik op Wall Street, want daar had je tenminste aandelen die veel spannender waren: veel meer omhoog gingen, veel meer omlaag gingen. Dus dat had mijn focus.
En toen heb ik zelf een website opgezet, Wallstreetweb. Toen tikte ik allemaal stukjes, als een soort journalist, om mensen ook te vertellen over Wall Street. En dat bedrijf heb ik dan opgericht, samen met twee vrienden.
Jeroen: Hoe oud was je toen precies dat je dat opzette, dat Wallstreetweb?
Rogier: Ik denk 1998, iets in die trend. Dus ik heb toen nog echt zelf… nu is het een website opzetten heel erg makkelijk, met een beetje vibe-coding en een beetje een template en dat. Maar toen heb ik echt nog een boek moeten kopen: 24 Hour HTML Café, heette het uit mijn hoofd.
En toen heb ik echt HTML proberen te leren en dat is me ook aardig gelukt. Dus ik werd heel blij met mijn eerste website, die compleet vierkant was. Maar dat zie je dan niet, dat maakt niet uit. Later schaaf je dat allemaal zo een beetje LYNX en rechts.
Ik heb zelfs nog de eerste LYNX-website ook zelf gebouwd, gewoon in mijn oude HTML. Dat kan natuurlijk nu allemaal niet meer, maar dat is destijds allemaal nog wel gelukt.
Dus ja, dat bedrijf heb ik weer verkocht en toen ben ik gaan reizen met mijn vrouw, destijds vriendin, door Zuid-Amerika, zes maanden. En toen kwam ik terug en Jeroen, dat is mijn compagnon, Jeroen Kramer in LYNX, die kende ik van mijn middelbare schooltijd. Er was een voetbalpotje op het Museumplein. Ik woonde ook in Amsterdam toen, dus we gingen een beetje rond met vrienden.
Ik zei: nou ja, oké, ik kom er ook wel even voetballen. Toen kwam ik Jeroen tegen. Toen zei ik: Jeroen, wat ben jij nu aan het doen? Hij zei: nou ja, ik zit bij Two Days Brokers. Ik heb daar de hele brokervergunning geregeld, ingediend en aangevraagd. En dat is waar ik me dan mee bezighoud.
Ik zei: dat is wel interessant, want ik weet wel, qua beleggerswebsites, hoe dat werkt. Ik ben wel oké met marketing, ik vind beleggen hartstikke leuk. Dus dat was het een beetje zo. Toen zijn we verder gaan praten. Ik zei: nou ja, als jij die vergunning nou regelt, dan zorg ik wel dat er klanten komen. Dat was een beetje de deal die we hadden. En zo zijn we eigenlijk begonnen.
Jeroen: Briljant. En hoe oud was je toen ongeveer? Dat was ook studententijd, zoals ik in de introductie zei.
Rogier: Nee, want LYNX is begonnen in 2006, maar in 2005 zijn we elkaar tegengekomen. En ik kende hem natuurlijk al wel langer. Dat kost natuurlijk tijd voordat je dat met de vergunning en de website, noem het allemaal op, rond hebt. Dus ik denk dat dat 2005 was, dat dat plaatsvond.
Jeroen: Maar even te rekenen: je was nog geen dertig?
Rogier: Nee, 28, ja.
Jeroen: Dat is echt heel jong toch, om zoiets te beginnen. Stortte je er gewoon in? Deed je het met eigen geld, gewoon zelf starten? Of heb je nog van iemand een lening gekregen of iets dergelijks?
Rogier: Ja, dat is ook wel een leuke vraag. Die eerste onderneming, die was best succesvol. En die heb ik ook verkocht en ook wel aardig meeverdiend. Dus ik had wel iets op de bank en ik was ook veel met beleggen bezig.
Dus ik vroeg eigenlijk aan Jeroen: Jeroen, hoeveel geld heb je eigenlijk? Hij zei: nou ja, ik heb 40.000 euro op de bank. Ik zeg: nou ja, dan doen we allebei 40.000 euro en dan hebben we 50-50. En dan is dat het startkapitaal en dan gaan we daarmee beginnen. Nou ja, we hebben nog nooit een extra euro bijgelegd.
Jeroen: Wauw, geweldig. Je hoort natuurlijk heel veel start-ups die eerst heel veel geld ophalen en dan starten. Maar jullie hebben gewoon, wat ze tegenwoordig zou noemen, gebootstrapt.
Rogier: Ja, zwaar gebootstrapt. En dat klopt ook wel, omdat ik zelf die website moest gaan maken. Dat scheelde natuurlijk ook weer geld. Dus dat was allemaal wel kennis en kunde, met hulp van het verleden. Ik weet niet of dat nu nog mogelijk is met 80.000 euro, maar dat is ons in ieder geval toen gelukt.
Jeroen: Ongelooflijk veel follow-upvragen heb ik. Allereerst: die toezichthouders, zagen die je meteen zitten? Even plat gezegd: die jonge gastjes die een broker begonnen.
Rogier: Ik denk dat de wereld nu wel ietsje anders is dan in 2005. Er werd gewoon sec nagekeken, en dat doen ze nu ook hoor, van: klopt dit plan? Dat hebben ze eerst beoordeeld. Ze zeggen: nou oké, dit klopt. Dus die jongens kunnen een vergunning hebben. Er komt nu wel wat meer bij kijken. Dus ik denk ook dat dat het al lastiger maakt. Als ik nu kijk hoe we met compliance bezig zijn bij LYNX bijvoorbeeld, dan zou dit nu niet meer lukken. Ook met 80.000 euro: dat gaat gewoon niet meer lukken.
Jeroen: Andere follow-upvraag. Je was dus al heel jong aan het beleggen. Heb je ook te veel risico genomen? Je had het erover dat je high-risk dingen deed. Heb je wel eens een moment gehad dat je echt in één keer heel veel geld kwijt was?
Rogier: Nou ja, jij ziet me op de camera: ik heb wel wat minder haar. Of dat daarmee te maken heeft, dat zou kunnen. Ik denk dat ik al vier keer al mijn geld heb verloren. En dan heb ik ook echt heel veel geld verdiend. Ik kan je wel een leuk voorbeeldje geven hoor. Want ik vind als belegger dat je ook over je verliezen moet kunnen praten. Sommigen vinden dat wat moeilijker. Ik heb er nooit zoveel moeite mee. Ik vind het eigenlijk alleen maar leuk. Tijdens het internettijdperk, dat was de opkomst in 1999, de dotcom-hype. We zitten nu een beetje in de AI-hype, maar toen was het de dotcom-hype. Toen begon ik met twintigduizend gulden, die hadden we toen nog. En dat had ik natuurlijk in kleine aandelen allemaal. En dat heb ik van twintigduizend gulden door bijvoorbeeld vooral één aandeeltje, dat heette A Lot of Fun. En dat was een klein aandeeltje. Het enige wat ze deden, was dat ze een .com hadden gekocht, alotoffun.com. En dat was een internetspeelgoedwinkel die ze wilden gaan beginnen. En dat alleen al was goed voor een vertienvoudiging van de koers. En ik had toevallig heel veel aandelen ervan. Ik heb geen idee waarom ik ze had gekocht. Maar ik zat in Barcelona, toevallig op een tripje met mijn vriendin. Ik liep langs een internetcafé. Ik zei: ik moet toch wel eens kijken wat die aandelen staan. Want we zijn nu drie dagen weg, ik zeg, weet ik veel wat er met die dingen gebeurt. Maar in plaats van 35 cent stond er dus 3,50 dollar. Maar dat vertrouwde ik niet helemaal, dus ik dacht: wacht even. Er staat een nul te veel of te weinig. Toen moest ik nog een keer intoetsen. Dat duurde best lang met zo’n modem. En toen klopte dat: 3,50. En toen was ik wel zo snugger genoeg om het meteen te verkopen. Maar het ging van 20.000 naar 600.000 gulden. Dus dat was best oké op een 22-jarige leeftijd. En dat heb ik eigenlijk allemaal weer in één aandeel gestopt, of één of twee aandelen. En drie maanden later was ik weer terug op 20.000 gulden.
Jeroen: Maar ben jij er goed mee omgegaan als het dan opeens helemaal weer niks waard wordt?
Rogier: Ik ben al aangelegd voor risico nemen. Zo vaak met beleggen tegen een muur opgelopen dat ik er nu eigenlijk compleet num voor ben. Ik blijf nog steeds actief. Dus als ik nu veel geld verlies of iets, dat zal mijn humeur echt nooit veranderen.
Jeroen: Maar je moet wel een stuk serieuzer geld verdienen. Nog veel serieuzer dan dit. Je bent niet meer dat je in één keer je hele vermogen vergokt, of ‘verspeculeert’.
Rogier: Dat klopt, nee. Ik heb nog een keer zo’n andere situatie gehad, maar dit was op mijn 22e. Ik weet niet meer wanneer het precies was, maar toen heb ik ook echt enorm veel geld verdiend met beleggen, nog meer dan wat ik net noemde. En dat heb ik ook allemaal in drie maanden tijd weer verloren. Want dat was met futures en daghandel. En dat was nou wel echt een hele pijnlijke klap. Want daar heb ik echt zo hard mijn best voor gedaan. En er zaten zoveel bloed, zweet en tranen in, dat ik dacht: hoe ga ik dit ooit weer terugverdienen? Dat was wel echt even. En toen dacht ik wel: oké, als het me ooit gaat lukken, dan ga ik dat nooit meer doen. In ieder geval. Dat is nu wel echt klaar. Die afspraak heb ik met mezelf gemaakt. Dus inderdaad, als ik nu beleg, dan kan ik vrijwel alles verliezen. Bij wijzen van, maar dan heb ik nog wel links en rechts. Dan kan ik wel gewoon… heeft mijn familie zekerheid. Heb ik zekerheid. Je weet natuurlijk nooit wat er gebeurt in de wereld. Dus ja.
Jeroen: En de andere vervolgvraag die ik heb is: je zegt, dit is wel mijn passie. Wat is dat precies? Is het het spel, de spanning? Is het er diep induiken om alles te weten van zoiets? Is het geld verdienen? Waar zit het in, zeg maar? Kun je het iets concreter maken?
Rogier: Ja, zeker. Ik ben mijn hele leven bezig, dus ik kan het denk ik wel concreter maken. Het is meerdere facetten. Voor mij allereerst was het wel financiële vrijheid. Ik ben een beetje anti-autoritair ingesteld. Ik ben ook een hele vriendelijke jongen, en ik zal ook echt wel doen wat je zegt als het allemaal redelijk is. Ik zal niet meteen mijn kont in de krib gooien. Maar wel zo’n idee van: ik wil het wel graag zelf bepalen en regelen. Tot zover. Dus dat dacht ik van: ja, dit is wel een manier om daar te komen. Dus ik dacht: het gaat mij niet zozeer om het geld, maar ik dacht wel: oké, dit is wel mijn financiële vrijheid. En ik heb dus een anti-autoritaire karakter.
Dat is één. En twee: het is de moeilijkste puzzel die er is, Jeroen. Je kan gaan schaken en dat is super moeilijk, maar geloof me: beleggen is nog moeilijker dan schaken. Echt succesvol beleggen. En natuurlijk is langetermijnbeleggen altijd oké. En een ETF kan je beleggen, en dan verdien je altijd wel meer dan een bankrekening, dat klopt. Maar echt daytrading en heel actief beleggen is echt super moeilijk. Dus dat puzzeltje, om dat op te lossen, vind ik waanzinnig mooi.
En je leert er, dat is dan een derde, enorm veel van. Echt enorm. Ik weet bijvoorbeeld over alle sectoren wel iets. Bijvoorbeeld nu is AI helemaal ingekomen, dus nu moet ik me helemaal inlezen over GPU’s. En dit is de derde of vierde golf van goud, dus ik weet aardig wat van goud en zilver. En inflatie, biotech. Om goed te kunnen beleggen moet je wel weten waarin je belegt. En dat is elke keer weer ook een soort puzzel. Van: oh, dit biotechbedrijf, wat doet dat eigenlijk? En dan zit je opeens weer in de spinal cord research of zo. Dat is dan wel het moeilijkste over biotech. Maar dat vind ik dus: elke sector, elk bedrijf heeft weer een verhaal dat je kan doorgronden.
Jeroen: Mooi. Dus het is onafhankelijkheid, de puzzel die je steeds moet leggen, en dat je ongelooflijk veel leert. Het is dan ook niet de vierde, maar zeer suggestief hoor. Maar de kick, het spel. Het feit dat je kan winnen, kan verliezen. Dat je altijd die spanning voelt.
Rogier: Ja, een beetje de dopamine. Als je een risiconemer bent, dan zit dat er zeker in. Maar dat is ook wel een beetje wat ik bedoel met puzzel. Als jij een moeilijke puzzel oplost, dan geeft dat ook zo’n dopaminekick. Van: wow, dat is me gewoon gelukt. En het is high stakes hè. Dus dat is het ook wel. Het is niet even een spelletje of zo, dus dat maakt het ook interessant. En je leert jezelf, dat vergeet ik. Je leert jezelf enorm goed kennen. Dus je wordt echt met je neus op de feiten gedrukt. Dus ik word met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik veel te veel risico neem, vaak. Dus dat heb ik mezelf moeten afleren. Ik was in het begin veel te weinig gestructureerd. Dus ik heb moeten leren dat ik met een tradingplan moet werken. Dus al dat soort dingen. Qua emoties: wat voor emoties heb je nou, en waarom, en hoe dan? Maar ja, super leerzaam om in een soort sneltreinvaartje jezelf ook te leren kennen.
Jeroen: Je staat ook zo nu op het podium. Bij LYNX bijvoorbeeld ook in januari, 26, ik weet niet precies wanneer deze podcast uitkomt, maar het is nu half december. En dan sta je ook op het podium voor een hele grote groep beleggers. Wat vertel je hen dan? Vooral dit? Of vertel je hen hele andere dingen?
Rogier: Ja, dan heb je het over het LYNX Beleggersdebat denk ik. Dat is op 27 januari. Een beetje promo doen: 27 januari, helemaal goed, in het DeLaMar Theater. Dus dat is een leuke editie. De jubileumeditie, we doen het voor de 15e keer. En ik heb het zelf nog verzonnen destijds. Ik zei tegen Jeroen: we moeten iets met een beleggersdebat, met allemaal bekende mensen, gewoon het bekender maken. Ik zeg: dat is ook goed voor LYNX. Dus ik heb dat meteen tot het grootste online beleggersdebat van Nederland gedubt. En dat was makkelijk, want er was nog geen online beleggersdebat. Dus dat was een makkelijke score. Inmiddels is het wel echt de grootste. En dan hebben we iets van 12.500 tot 15.000 luisteraars en kijkers. Dus dat is echt wel groot geworden. Dus dat is heel erg leuk. Wat ik op het podium ga zeggen, dat weet ik nog niet precies. Dat moet ik nog even horen van de organisatie.
Jeroen: Is het vaak dat je dan meer jouw verhaal vertelt? Of is het dat je echt op die sectoren ingaat? Dat je zegt: ik neem jullie mee in de wereld van AI of van goud? Of is het de State of the Union als het gaat om beleggen in de wereld of in Nederland? Is het meer inhoudelijk of is het meer het spel? Is het meer je ondernemersverhaal? Wat voor soort verhalen vertel je als je op zo’n… want je hebt er ongetwijfeld wel eens eerder op het podium gestaan. Bij die zelfbedachte, nu alleen uit de hand gelopen beleggersdag.
Rogier: Ja, nou meestal sta ik niet zelf op het podium bij dat soort events. Maar als ik eens, en dat is dan vaak ook maar bij een simpel beleggersclubje of zo… ik vind het gewoon leuk om over beleggen te praten. Het maakt niet zoveel uit waar. Maar dat kan heel erg verschillend zijn. Dat kan inderdaad persoonlijke ervaringen zijn. Ik heb nog wel twintig van dat soort verhalen waar ik over kan vertellen. Of het is heel specifiek: mijn strategie, of waar moet je nou op letten? Of wat algemener. Dat kan ook voor jongeren zijn, voor de klas. En dan leg ik uit dat als je geld onder een matras stopt, dat dat vijftig jaar later nog maar tien procent koopkracht heeft. Wat crypto nou eigenlijk een beetje is, alhoewel ik daar niet heel veel verstand van heb, maar het wel laat zien wat risico’s zijn. En dat soort zaken. En dat je dus wel iets moet met je geld, want anders is het toch een aardige debasement. Dus het is allemaal van alles. Als je er heel veel mee bezig bent geweest, dan valt er voldoende te vertellen.
Jeroen: Ja, dat is nu al helemaal duidelijk in dit eerste kwartiertje van het gesprek. Een andere follow-up die ik had is jouw compagnon. Je vertelt heel mooi hoe je Jeroen dan heel toevallig tegen het lijf loopt bij een potje voetballen. Jullie blijken zelfs interesse te hebben, ook nog complementair aan elkaar: de een kan de vergunning doen, de ander kan zorgen dat er klanten komen en de website, enzovoorts. Tot op de dag van vandaag zijn jullie samen aan het ondernemen.
Rogier: Ja.
Jeroen: Dat is best bijzonder, want het was geen vriend van jou toch? Het was meer gewoon iemand die je kende?
Rogier: Nee, het is iemand die ik kende. En onze vriendengroepen, kennisengroepen zijn links en rechts wel geallieerd met elkaar, dus er is wel overlap. En ik kan hem zeker wel mijn vriend noemen nu, maar het is niet alsof we de deur plat lopen of zo. Maar we zijn wel heel erg complementair aan elkaar. Jeroen is goed in vooral het cijfermatige, dus de boekhouding en inderdaad met regels en regelgeving, met structuur en dat soort zaken. En ik hou me dan meer bezig met marketing, strategie, dat soort punten. Dus we hebben… daar doel je dan ook op denk ik: de IEX Groep overgenomen. Dat hebben we met z’n tweeën ook gedaan. En dat is ook altijd… ik ken Jeroen natuurlijk al hartstikke lang. En ik weet wat ik aan hem heb en andersom ook. Dus dit is wel weer een leuke nieuwe uitdaging voor ons.
Jeroen: En jullie hebben dat van de beurs gehaald, toch? Ja, we hebben dat van de beurs gehaald. Dat heb je ook nooit eerder gedaan denk ik, of wel? Een bedrijf van de beurs gehaald.
Rogier: Nee, dat hebben we zeker niet eerder gedaan. Dat is ook een eerste keer. Ik zag eigenlijk alleen maar meer problemen en zorgen. Ik kan me nog wel herinneren met het aandeel Binck: er zat ook bijna geen handel in. Dat heeft ze nou ook niet specifiek gebracht of zo, wat ze ervan hoopten denk ik. Dus ik zag meer zorgen. Uiteindelijk hebben we LYNX dus niet naar de beurs gebracht, en hebben we IEX van de beurs afgehaald.
Jeroen: En nu gebruiken jullie dat?
Rogier: Ja, goede CEO’s zitten erop. Meer goede mensen, leuke mensen. Klein bedrijf, daar hou ik ook van. Dat je nog echt impact kan maken. En er gebeurt daar ook enorm veel natuurlijk. IEX is het grootste beleggersplatform van Nederland, waar je gratis financiële informatie kan vinden. Ze hebben heel veel websites: De Beurs, Belegger, noem het allemaal maar op. En die wereld is ook best wel aan het veranderen. Met AI kun je natuurlijk allemaal heel snel artikeltjes maken, is alles heel snel vertaald, kun je ook heel snel analyses maken. Ja, hoe gaan wij daarmee aan de slag? Dat is nu wel even een leuke uitdaging om te kijken: wat kunnen we hiermee?
Jeroen: Ja, je studie hè. Als ik jou zo hoor, dan denk ik: bijzonder dat hij zijn studie eigenlijk heeft afgemaakt. Jij hebt hem afgemaakt toch? Of heb je hem niet afgemaakt?
Rogier: Jawel, jawel. Nou moet je lachen, omdat het een best wel grappig verhaal is. Maar ik heb 11 jaar over mijn studie gedaan. En ik was eigenlijk best wel ver, maar ik moest nog twee tentamens, zoiets, en nog een scriptie. En dat heb ik dan zeven jaar uit weten te stellen, die scriptie. En die scriptie heb ik eigenlijk ook… dat heb ik met hulp van links en rechts bij elkaar verzameld en ingediend. En dat ging er doorheen. En toen heb ik nog mijn studie af kunnen maken.
Jeroen: Maar dat wilde je dus blijkbaar wel. Want je had ook kunnen zeggen: ik ben al een succesvol ondernemer, ik heb het al opgezet, maakt mij niet uit, ik maak hem gewoon niet af.
Rogier: Ja, dat had gekund. Maar ik dacht: ja, twee tentamens en een scriptie. Come on, weet je. Er zit best wel wat energie in. Ik heb best wel uren gezeten in de universiteitsbibliotheek en al die boeken gelezen. Ik heb rechten gestudeerd, wat trouwens een hele saaie studie is. Maar er zaten zoveel saaie uren in, dat ik dacht: nou ja, even die laatste push, dan hebben we dat ook weer gehad.
Voice-over: Dit is Leaders in Finance. Met Jeroen Broekema.
Jeroen: Als je nu naar LYNX vandaag de dag kijkt, dan kan je eens wat cijfers delen. Hoeveel mensen werken er? Hoeveel landen zijn jullie actief? En daarbij nog één andere vraag, om het een beetje ingewikkeld te maken: vind jij het nou veel groter geworden dan je ooit had durven dromen? Of zeg je: nee, het had nog veel groter kunnen zijn? Of hoe kijk je daarnaar? Want het is natuurlijk een hele bekende naam in Nederland, en natuurlijk ook in een paar andere landen. En tegelijkertijd denk ik soms ook: nou, het had ook misschien wel in heel Europa kunnen zitten. Misschien wel gewoon verder. Dus ik ben benieuwd hoe je er zelf naar kijkt. Is het nou veel groter dan je ooit had durven dromen, zoals ik al zei, of is het kleiner dan je vindt dat het had moeten zijn? Maar eerst even een beetje beeld krijgen van LYNX, waar ik nu sta.
Rogier: We hebben een platform: op 100 beurzen kan je handelen, in 30 landen zo ongeveer. We hebben meer dan 70.000 klanten, verspreid over 10 landen. We hebben in 4 landen fysieke kantoren: Amsterdam, Duitsland (Berlijn), Tsjechië (Praag) en België (Gent). We hebben meer dan 250 FTE. Meer dan 70.000 klanten en we hebben meer dan 7,5 miljard aan assets under management bij ons neergezet. Dus dat is best wat. Ik denk dat dat een beetje wel de cijfertjes zijn. Ik kan er nog heel veel meer voor je opnoemen.
Jeroen: Het geeft een beeld, ja.
Rogier: Het geeft een beetje een beeld wat er is. En over je tweede vraag: Jeroen en ik hadden eigenlijk compleet geen businessplan of idee. Want zo zijn we dan ook alweer. We hebben niet eens een businessplan gemaakt. Ja, dat moest wel voor het indienen van de vergunning, maar dat was niet echt met de gedachte: we willen hier over drie jaar staan, en hier over vijf jaar, en hier over tien jaar. En we hebben zoveel klanten, en dat betekent zoveel winst, et cetera. Dus we hadden eigenlijk geen verwachting. We wilden gewoon een leuk product neerzetten. We dachten dat hier een markt voor was. En eigenlijk is het wel groter geworden dan we dachten, als je nu kijkt. En dat is best wel bijzonder. We hebben kerstuitjes en dan zijn we soms met z’n allen ook… dus alle 250 zijn er dan. Dan denk je wel: o, dit is best wel groot. En dan komen er mensen naar je toe: hé Rogier, je bent toch de oprichter? Of vaak weten ze niet eens dat ik de oprichter ben.
Jeroen: Nee, ik wilde vragen… heb je wel eens mensen die zeggen ‘hé werk je ook hier?’
Rogier: Nou precies. En dat is heel grappig. En dat vind ik alleen maar leuk. Dan sta je gewoon leuk met iedereen te praten en dan zeggen ze: nou, wat doe jij dan bij LYNX, weet je wel. Ik zeg: nou ja… En dan zeggen ze: o, sorry, sorry. Dan zeg ik: maakt mij dat nou uit? Dat is toch hartstikke leuk? Ik bedoel: who cares? Dus dat vind ik alleen maar leuk. Dus dat laat dan wel zien dat het wel echt groter is dan verwacht. Had het nog groter kunnen zijn? Ja, natuurlijk had het nog groter kunnen zijn. Misschien als je nog meer geïnvesteerd had, nog slimmer geïnvesteerd in bepaalde marketing of iets. Dat had gekund.
Jeroen: En als mensen dan aan jou vragen: wat doe je eigenlijk? Wat je net vertelde. Wat doe je eigenlijk? Als ik het aan jou vraag: ben je bij het bedrijf op dit moment? Je bent aandeelhouder, dus alle zaken rondom het aandeelhouderschap doe je. En ben je zelf heel actief betrokken bij het bedrijf, of juist niet?
Rogier: Dat ligt een beetje aan de fase waarin we zitten. Ik bedoel, ik heb natuurlijk altijd wel een mening ergens over. En dat mag ook genegeerd worden. Of dat is het mooie van het management, of whatever: doe ermee wat je wil. Maar ik sta altijd in nauw contact met het managementteam: de CEO, CFO, COO. Dat kan een paar mailtjes zijn, het kunnen een paar appjes zijn. En dat is maandelijks zo’n beetje het geval. Elk kwartaal hebben we nog een vergadering: hoe staat het er nou voor? Gaat het zoals we wensen? Dat soort zaken. Dus dat is een beetje mijn input in het gebeuren. We zijn nu bezig met het opzetten van een nieuwe brandingcampagne. Dus ook weer een beetje met een vergrootglas naar ons merk kijken: hoe staat het nu voor? Wat gaan we doen? En hoe gaan we de marketing aanpakken in ’26? Dat vind ik dan ook leuk om bij te zitten en mee te denken. Dus zo moet je het een beetje zien. Dus een beetje af en aan. Soms twee, drie maanden heel weinig, en dan weer heel actief.
Jeroen: Je beschreef hoe je nu in een hele hoop landen zit, met ook kantoren in andere landen. Wat was het eerste land waar je naartoe ging? En ik vind het ook wel interessant om daarbij te vragen: heel veel mensen die hiernaar luisteren, inclusief mijzelf, die denken altijd: op het moment dat ik naar het buitenland ga met mijn bedrijf, of je daar nou werkt of dat je ondernemer bent, maakt niet zoveel uit, maar dat is best wel een grote stap. Naar een ander land gaan. Je hoort ongelooflijk veel verhalen van hoe dat mis kan gaan. Hoe er heel veel geld in gestopt wordt en het nergens toe leidt, door cultuurverschillen, door regulatory problemen, you name it. Een lange lijst met redenen waarom het mis kan gaan. Dus naar welk land ben je als eerste gegaan? Heb je daarbij ook nog tips? Of heb je lang getwijfeld of jullie dat wel moesten doen?
Rogier: Nou ja, dat past een beetje bij mijn aard. Maar ik heb ook meteen tegen Jeroen al heel snel gezegd: we gaan naar het buitenland. En we gaan gewoon beginnen. Net zo eigenlijk als we ook gebootstrapped in Nederland zijn begonnen. Zo dacht ik: we gaan ook gewoon gebootstrapped in Duitsland beginnen. Ik kende van mijn vorige bedrijven nog wel jonge mensen die ook echt met beleggen bezig waren. En ik heb gewoon aan hen gevraagd: wij gaan die kant op, wil jij dit niet leiden? En toen zijn we gewoon met één, twee mensen begonnen, gebootstrapped in een klein kantoortje. En toen zijn we eigenlijk heel snel daarna ook België begonnen. En zo weer verder naar Tsjechië.
Jeroen: Met lokale mensen of met Nederlanders?
Rogier: Nee, met lokale mensen altijd.
Jeroen: Is dat ook je hoofdtip: werken met mensen uit het land zelf?
Rogier: Het helpt zeker natuurlijk, omdat je wel mensen moet hebben die de markt kennen. En dan kom je vaak wel verder mee. Maar ik vind niet dat het een vereiste is of zo. Maar het is vooral mijn tip: mensen doen er veel te moeilijk over. Dus nu bijvoorbeeld: ik vind dat LYNX wel sneller nog naar een ander land kan gaan. Een management zegt dan: moet ik wel nog even dit en dit en dit doen. En daar heb ik ook respect voor. Maar dat is een beetje mijn push terug, mijn pushback: nou, let’s go. Weet je, wat gaan we nu doen?
Jeroen: Dan zou je nog graag naar heel veel andere landen gaan. Ook misschien wel eens buiten Europa.
Rogier: Ja, destijds met Jeroen… die ging mee met het verhaal van de expansie, mijn expansie, om het zo maar te zeggen. Maar ik wilde toen heel graag in Azië een kantoor openen, en dan heb ik het denk ik over negen jaar geleden of zo. Maar dat vond hij toch te ver van zijn bedshow. Toen zei hij: ja, als je dat gaat doen, ga dan maar in je eentje doen. En alle voordelen zijn voor jou, of alle nadelen. Toen dacht ik: nou ja, als je niet meedoet, dan vind ik het ook… dan wordt het ook weer zo dubbel, weet je wel. Dan ben ik weer twee bedrijven aan het leiden. En ik zat nog naar Zuid-Afrika te kijken, of India. Als het aan mij had gelegen, misschien hadden we er wel gezeten. Maar ja, wie weet dat het nog op het lijstje staat.
Jeroen: Want dat is natuurlijk wel interessant: waar gaat LYNX op termijn naartoe? Want jullie hebben het nu twintig jaar of zo, denk ik. Je hebt twintig jaar… plus minus. Of komt eraan. Ik weet het niet.
Rogier: Nee, dat komt eraan.
Jeroen: Ja. Dus heb je zoiets van: ik houd het gewoon forever? Of heb je vaak ook nagedacht over, zoals je al eerder beschreef, misschien een keer naar de beurs brengen, of het gewoon verkopen, of een andere aandeelhouder toelaten? Want jullie zijn samen nog steeds de twee aandeelhouders, toch? Begreep ik.
Rogier: Ja. En qua verkopen, of naar de beurs brengen: we hebben er wel eens over nagedacht, maar het is nooit echt super concreet geworden. We worden ook wel eens benaderd door partijen. En dan zeggen we: nou ja, we willen best luisteren. Als iemand een heel gek bod doet, waarom zou je niet luisteren? Het is niet slim om niet te luisteren. Maar dan moet het wel echt allemaal kloppen. En dan moet het ook wel echt super serieus zijn. En als dat niet in de buurt komt…
Jeroen: Dus je zou er wel afstand van kunnen doen. Het is niet zo: het is onze baby, daar gaan we nooit afstand van doen. Het is wel: als iemand zegt “nou, hier heb je een paar miljard”, ik noem maar iets geks, dan doe je het.
Rogier: Nou ja, altijd in overleg. Maar het is zeker onze baby. Maar wat ik zeg: als er echt een gek bedrag komt, en het voor iemand heel erg klopt en meer waarde heeft bijvoorbeeld, dus het zal matchend zijn… ja, waarom niet? Maar we zijn ook heel positief over LYNX. Dus het hoeft van ons ook helemaal niet. Als we nog de komende twintig jaar… is het ook nog helemaal prima. Dus we staan er heel relaxed en open in. En we houden ons dus ook nog… het is niet dat wij ons er echt niet meer actief mee bezig zijn. En omdat dat ook onze passie is, kan ik ook nog gewoon tien, twintig, dertig jaar hier mee bezig zijn. Dus het is niet zo van: oh, het boeit me eigenlijk niet meer, en het is alleen maar aandeelhouderschap, dus ik verkoop het eens een keer.
Jeroen: Word je ook altijd benaderd door banken die zeggen: ik heb wel interesse om te praten?
Rogier: Ja, nou niet zozeer banken die de broker willen kopen. Maar meer van: kunnen we je niet begeleiden in een verkoopproces of zo.
Jeroen: En zomaar is er geen bank die zegt van: oh, dat is eigenlijk wel een toevoeging voor wat wij niet hebben, of maar beperkt hebben, en we zouden jullie graag inlijven?
Rogier: Nee, dat is nog niet gebeurd.
Jeroen: Interessant. Ik ben benieuwd. Als we even helemaal teruggaan… we gingen al terug naar jouw twaalfjarige leeftijd dankzij de eerste vraag, maar nog verder terug: kan je iets vertellen over hoe je bent opgegroeid?
Rogier: Ja hoor. In een minidorpje: West-Graftdijk. Dat is vlak bij Alkmaar in Noord-Holland. Ik denk dat er vierhonderd, vijfhonderd mensen destijds woonden, misschien nu zevenhonderd. Een leuke jeugd gehad. Ik weet niet of dat de tijd was of zo toen, maar je ouders lieten je compleet vrij. Dus je kon van alles doen wat je maar wilde. Er waren geen digitale schermen of iets. De Commodore 64 was er, dus dat was wat afleiding, maar voor de rest: veel voetballen, klooien op straat, dat soort dingen. Dus een hele plezierige jeugd gehad. Maar hoe ouder je wordt, hoe sneller je natuurlijk wel weg wilt uit dat dorpje.
Jeroen: West-Graftdijk. En wat deden je ouders voor werk?
Rogier: Mijn vader was taxateur. Moeder huisvrouw, maar wel met actieve hobby’s, zoals astrologie, massages, kunst, dat soort dingen.
Jeroen: Je vertelde al je anti-hierarchische inslag. Dat is vaak wel de basis van ondernemerschap. Zagen zij dat al? Of was dat helemaal niet in beeld?
Rogier: Nee, dat was niet in beeld. Ze lieten lekker gewoon mijn ding doen. En ik ging best wel oké door mijn vwo heen, en ik ging best wel oké door mijn studie heen. Ik heb nog een broer en een zus. Ze hadden eigenlijk heel weinig moeite met ons. Dus ze lieten ons heel erg vrij. En we haalden ook gewoon netjes onze cijfers, dus ze hoefden ook geen interventies te doen.
En dat is wel grappig, want ik kom niet uit een ondernemend gezin. Maar mijn broer is nu ondernemer, die heeft een advocatenkantoor. En mijn zus is ook ondernemer, die zit in paarden. Op een paardvriendelijke manier, om het zo maar te zeggen: hoe je ze kan coachen.
Jeroen: Dus alles rondom paarden, een broker en een advocatenkantoor. Drie ondernemers. Bijzonder, ja.
Rogier: Dat is het een beetje geworden.
Jeroen: Ja, mooi om te horen. Was er nog iets bijzonders aan je jeugd waarbij je zegt: dat was wel echt anders bij ons dan bij de meeste gezinnen om ons heen? Of als je er nu op terugkijkt, dat je denkt: hé, dat was eigenlijk echt anders?
Rogier: Nou ja, dat zeg ik. Ik weet niet of het de tijd was of zo toen, maar we werden echt compleet vrijgelaten. Dus ik kon ook gewoon naar de kroeg op mijn veertiende, en dan kon ik gewoon om vier uur ’s nachts thuiskomen bijvoorbeeld. En dan was het maar: als ik maar gewoon niet te veel herrie maakte als ik thuiskwam. Dat was het een beetje. Dus ik heb alle gekke dingen kunnen doen die ik maar wilde doen. En er was niet zoiets van: kom zo laat thuis, of doe dit, of doe dat. We speelden altijd kaartspelletjes bij mij thuis, en dat ging al snel om geld. Dat konden we ook allemaal gewoon doen. Dus iedereen kon bij ons gewoon langskomen, en veel kon en mocht gewoon, als we maar niet te veel herrie maakten.
Jeroen: Hoe oud zijn jouw kinderen nu?
Rogier: Die zijn dertien en vijftien. Bijna zestien.
Jeroen: En mogen die dat ook? Om vier uur thuiskomen uit de kroeg in Amsterdam of Oude Kerk?
Rogier: Dat is een hele goede vraag. Wat mij betreft is het veel te restrictief geworden, qua wat je in kroegen wel of niet mag doen. Ik zie dat kinderen van vijftien, zestien, zeventien best wel struggelen met: waar moet ik nou eigenlijk heen? Wij konden vroeger gewoon best een kroeg binnen. En je ging helemaal niet dronken of zo, maar je kon wel een biertje drinken, één of iets. En dat is nu allemaal niet mogelijk. We hebben een woonboerderij in Ouderkerk, dus dan is het eens in de maand: dan komen ze hier. En dan zijn ze met z’n zestienden, gaan ze hier lekker een beetje gezellig zitten. Dus ja, dat is wel wat je dan een beetje faciliteert. Maar wij zijn niet zo serieus: “kom vier uur ’s nachts terug.” Denk het niet.
Jeroen: Nu is het misschien, hoe heet het ook alweer, West-Graftdijk, wel iets anders dan Amsterdam Centrum waar ze waarschijnlijk naartoe gaan. Ik kan me voorstellen dat het een andere tijd is. Maar toch: wat vind jij het grootste nadeel daarvan, dat ouders nu, even mijn woorden hoor, maar niet die vrijheid kunnen bieden die jij wel hebt gehad vroeger?
Rogier: Nou, je ziet veel ouders die een beetje helikopterouders zijn. Maar dat is persoonlijke opvoeding: iedereen moet lekker doen wat hij zelf wil doen qua opvoeding. Maar het is ook een beetje deze tijd. Iedereen is wel echt angstiger geworden en houdt het meer vast.
En ik ben wel meer… dat komt misschien door mijn eigen opvoeding of door mijn karakter. En gelukkig deed mijn vrouw ook wel zo van: nou ja, laat de kinderen vooral vrij en zelf hun weg zoeken. En ja, het is wel drie keer geworden dat alles met telefoontjes opgenomen wordt en dingen. En je moet op straat wat meer opletten. Maar heb vooral vertrouwen en geef ze vrijheid. Dat is wel een wijdere instelling.
Jeroen: Ja, leuk dat je dat deelt. Nog één vraag over de jeugd. Op een bepaald moment ga je dus al op hele jonge leeftijd bier drinken… nee, dat wilde ik niet zeggen. Dat was een flauw grapje. Maar ging je beleggen? Wat vonden je ouders daarvan? Want dat ging wel echt om geld. En ze zagen waarschijnlijk ook wel dat jij bereid was om risico’s te nemen. Vonden ze dat eng of was er ook alle vrijheid?
Rogier: Dat wisten ze niet echt precies hoeveel risico ik nam. Dus daar heb ik ze op zich een beetje buiten gehouden. Dus van alle ups en downs. Ik heb één keer met Rabobank zoveel geld verloren dat ik nog studeerde. Ik denk dat ik toen 18 was of zo. Toen moest je nog bellen naar de beleggersdesk. En Kees heette hij volgens mij, die nam dan altijd de telefoon op. En ik kon altijd gewoon optieorders inleggen. Maar ik had een beetje door dat Kees helemaal niet oplette. Dus ik kon eigenlijk elk bedrag zeggen wat ik wilde. En toen dacht ik: oh ja, ING komt met cijfers, en ik denk dat die wel echt heel erg goed gaan zijn. Dus ik ga gewoon Kees bellen. Ik zeg: ik ga gewoon veel meer opties bestellen dan ik eigenlijk op mijn rekening zou kunnen hebben.
Zei Kees: noem maar zoveel opties. Toen zei ik: nou Rogier, die heb je. Helemaal fantastisch, helemaal goed. Ik zei: oh, oké, dus dat is gelukt. En toen kwamen die cijfers van de ING, die waren helemaal geweldig. En ik keek toen, Teletext was er natuurlijk toen nog, en ik zat met smart te wachten tot ING openging. En ik was mijn winst al aan het tellen. Maar om een of andere duistere reden, ik weet het nog steeds niet, ging ING hard omlaag. En had ik dus opeens veel meer verliezen. Ik kwam dus echt dik op de min in de Rabo-rekening te staan. En echt zoveel dat ik bij Bijzonder Beheer bij de Rabobank moest komen. Toen kwam natuurlijk zo’n piepjong beleggertje.
En toen heb ik het wel aan mijn vader moeten vertellen, met pijn en moeite, zo van: oeh pap, ik heb wel echt even een slechte move gemaakt hier. Nou ja, toen heb ik het wel zelf opgelost met de Rabobank, en het met een soort betalingsschema weer kunnen oplossen. Dus ja. Maar normaal gezien wisten ze het niet, met hoeveel en wat.
Jeroen: Ja, mooi. Je hebt wel een aardige risk appetite. Dat is wel duidelijk.
Voice-over: Je luistert naar Leaders in Finance met Jeroen Broekema.
Jeroen: De vijf ongewone vragen, dat zijn de enige vragen die we van tevoren met je delen. En ik wil er een paar pakken, misschien wel allemaal. Kijk even. De eerste is: wat is het engste moment uit je leven geweest?
Rogier: Nou ja, ik heb er al een paar genoemd denk ik. Qua beleggen in ieder geval. Dat je echt alles zo snel weer verliest wat je hebt opgebouwd. Dat heeft me best wel stress opgeleverd, dat ik dacht: dat wil ik niet meer meemaken. Dus dat zijn momenten dat ik dacht van: oké.
Jeroen: Maar even daarop inbreken: is er ook echt een moment geweest dat je echt dacht van: hier kom ik niet meer uit. Ik moet echt, ik weet niet wat, maar ik ga vluchten of iets raars doen. Dit zie ik gewoon echt niet meer zitten. Is het zo erg geweest? Want je doet er vrij ontspannen over nu, als je erop terugkijkt, omdat het allemaal tussen aanhalingstekens goed is afgelopen. Maar als je je verplaatst in zo’n moment dat je echt enorm veel geld verloor, en zelfs onder… terecht kwam, weet ik veel. Is het zo erg geweest?
Rogier: Ja ja, nou dat was wel echt… toen was ik nog echt jong. Dus dat van de Rabobank, dat was wel echt heel erg heftig. Dat heeft me wel diep geraakt ja. Dat was gewoon echt een aardig litteken. Dus dat weet ik nog wel goed. En die andere momenten dat ik heel veel verloren heb: ook zeker, de stress is gewoon echt enorm. Het gaat wel ergens om. Je kan wel, als je veel risico neemt, alles verliezen. En als je dat spelletje speelt, weken in, weken uit, maand in, maand uit, dat is best wel intensief geweest. Het is niet het engste moment van je leven of zo, maar het heeft wel…
Jeroen: Wat is dat wel, het engste moment in je leven?
Rogier: Nou ja, ik denk dat echt enge momenten zijn dat je bij wijze van spreken het leven kan verliezen. En ik kan er nog wel eentje herinneren. Ik weet niet precies hoe oud ik was. Ik was misschien 9 of 8 jaar of zo. We gingen op vakantie in Italië. Daar waren hele hoge golven. En op een of andere manier kwam ik in een hele hoge golf terecht en werd ik zo meegesleurd. En ik dacht echt, dat duurde heel lang voor mijn gevoel, en ik had eigenlijk al opgegeven: nou ja, dit is dan wel zo ongeveer het einde, want dit wordt ’m niet meer. Maar toen lag ik, denk ik, 10 seconden horizontaal bijna op het strand. Maar ik was zo in shock of angst. En ik stond zo op. Ik dacht: oh wauw. Ik had bijna geen adem meer. Ik dacht, ik leef nog. Dat kan ik me nog wel heel goed herinneren.
Jeroen: En je dacht nog aan een andere ook? Want daar ben ik dan ook wel nieuwsgierig naar. Het zijn wel bijzondere…
Rogier: Nou ja, dat is wel weer recent. En dat was echt ook een beetje dom. We waren in Italië. Was het dit jaar? Ja, ik denk dit jaar. En we waren in een baai. En ik bedenk… meestal kan je daar wel leuk rotsen klimmen. Dus ik ben best wel actief. Dus ik denk: nou ja, prima. Kom, we gaan hier die rotsen klimmen, noem maar op. Maar zelfs de kinderen zeiden al: nou, ik weet het niet, want het was nog best wel een golfslag. En dit… Ik zei: nou, kom op zeg. Nou ja, dat is dan misschien weer iets… maar ik ga zelf wel even klimmen.
Maar er kwam opeens best wel een hele grote golf. En ik zat eigenlijk tussen twee rotsen in. En toen ging ik ook kopje onder door die golf, die er zo tussendoor ging. En toen werd ik ook bijna tegen die rotsen aangeknald. Toen dacht ik ook zo, kopje onder, van: oké Rogier, als je nu met je hoofd ergens tegenaan knalt, en dit zou je einde betekenen, bedacht ik al, dan is dit wel echt een heel dom einde. Dat dacht ik nog. Maar gelukkig kwam ik er nog… ja, met een beetje stoeien en een beetje dit en dat. Nou ja, ze misten me ook nog even 20 seconden onder water, dat ze wel zeiden: even wachten, waar is hij eigenlijk? Dus nou ja, dat heb ik ook weer geleerd. Dat gaan we dus…
Jeroen: Is je vrouw dan niet heel boos? Ze zegt: doe normaal. Je bent nu op deze leeftijd. Dit willen we niet meer zien.
Rogier: Gelukkig was ze niet mee toen.
Jeroen: Ook al niet dat ze naar deze podcast luistert. Andere ongewone vraag. Je krijgt een paar honderd miljoen op je rekening. Nou, jij hebt zelf ook al heel erg goed geboerd, kunnen we ook online vinden. Of maak er twee miljard van, you name it. Een bedrag wat echt heel groot is, ook voor jou. Maar je moet het binnen twee weken uitgeven. Waar gaat het dan naartoe? Laten we twee miljard nemen dan. Of tweehonderd miljoen mag ook, maar gewoon een groot bedrag. Het moet weg. Je mag niet beleggen, je mag niet investeren, het moet gewoon weg.
Rogier: Dat is jammer, ja. Want ik zou het wel gewoon gaan beleggen. Ik heb net verteld dat er nog maar tien procent van over is na vijftig jaar, dus dat is eigenlijk wat ik dan zou gaan doen. Maar ja, dat mag ik niet.
Jeroen: Als je alles wil beleggen ook: hou je het dan voor jezelf in die beleggingen? Of ga je… wat doe je er dan mee vervolgens, gewoon beleggen?
Rogier: Sowieso de wereld er blij mee maken. Maar dan hou ik wel van vooral verrassende, leuke, grote projecten. Ken je de Groene Corridor in Afrika? Dat vind ik nou wel echt een prachtig project, waarin ze zo’n hele corridor van achtduizend kilometer maken om de woestijn tegen te gaan. Volgens mij heeft Nederland er ook voor gezorgd, met een soort halve manen die gegraven worden zodat het vocht beter kan blijven, en zodat er uiteindelijk iets gaat groeien. Nou, dat vind ik wel echt een heel mooi project. Ook gewoon met zo’n gedachte: je ziet dat het impact heeft en dat het werkt. Vaak heb je met ontwikkelingshulp dat je denkt: nou ja, why? Of wat gebeurt ermee? Maar dit is wel heel erg concreet. Maar ik hou ook van gekke projecten bijvoorbeeld. Dus laten we bij wijze van spreken alle kennis op de wereld op stenen tabletten graveren en ze naar de maan schieten, bij wijze van… Ja, misschien is het zonde van het geld, zo. Maar in ieder geval: iets wat wel impact heeft en ook nog leuk is. Zo is het.
Jeroen: Leuk. Ik zei al in de inleiding: je doet ook allerlei dingen lokaal. Je bent bij het Amstelbad betrokken, historisch museum geloof ik, SVO, TCO. Ik heb hier een heel lijstje voor mijn neus wat mijn collega Jelke allemaal heeft opgezocht over jou. Dus je bent al heel actief, ook met goede doelen en dat soort dingen zelf, even los van die hypothetische paar honderd miljoen of twee miljard.
Rogier: Ja, nee. Misschien worden ze een beetje moe van mij in het dorp, dat zou kunnen inmiddels. Maar ik kijk als een ondernemer naar alles, dus ook naar het dorp. Dan denk ik: hoe kan het beter? Hoe kan het mooier? Nou ja, ik heb ook een stichting opgericht en die heet Stichting Ouderkerk: mooier en leuker voor iedereen. Dat laat al een beetje zien hoe breed het is, maar dat gaat alle kanten op. Ik ben nu bezig met een speelveld bijvoorbeeld, een groot speelveld waar dan een pumptrack moet komen en heel veel speeltoestellen, waar veel jongeren dan ook samen kunnen komen. Want ik wil graag dat ze minder op hun scherm zitten, dus dan moet je wel een alternatief bieden natuurlijk. Ik ben bezig met een fontein op het dorpsplein. En wat je al zei, met het museum en allemaal dat soort zaken. Maar ja, ik heb wel een beetje de filosofie… Ik weet niet van wie die quote is, misschien, ik heb het ergens gelezen, maar een beetje de filosofie van: je bent kapitalist in de samenleving. Ik denk dat dat ook gewoon goed is, dat kapitalisme. Maar je bent socialist in de nabije omgeving. En je bent een communist voor je familie en je vrienden. Nou ja, dat is een beetje wat ik ook wel hanteer. En ik ben gewoon in de mogelijkheid om te helpen, en dat vind ik het leukste om ook gewoon in de nabijheid te doen. Omdat je de mensen kent, je ziet waar je een meerwaarde kan geven. Dus daar krijg ik gewoon zelf heel veel positieve energie van.
Jeroen: Je bent zelf ook echt betrokken daarbij? Je draait dat soort projecten ook zelf? Of ben je met name degene die ook voor de middelen zorgt?
Rogier: Nee, beide. Dus ik draai ze ook echt zelf. Ik ben echt zeer actief betrokken. Dus bijvoorbeeld met die fontein: daar moest dan het wapen van Ouderkerk in. Nou ja, daar ben ik samen met de bakker het wapen met steentjes aan het leggen, bij wijze van. Dat soort dingen. Dus nee, voldoende te doen.
Jeroen: Heb jij iemand, niet zijnde familie of vrienden, maar echt een bekend iemand waarvan jij zegt: dat vind ik een inspiratiebron? Dat is de derde ongewone vraag. Dat je echt denkt: daar haal ik veel uit, die zie ik wel voor een deel als voorbeeld, of heb ik gezien als voorbeeld?
Rogier: Heb ik niet echt. Ik ben een ondernemer, dus Elon Musk, daar valt genoeg over te zeggen. Hoe die autistisch allemaal gekke dingetjes doet bij wijze van, maar wel: zijn bevlogenheid en hoe hij die dingen aanpakt. Ik vind het zelf heel interessant om Javier Milei te volgen. Wij hebben echt een band met Argentinië. We hebben er heel veel vrienden, we hebben er veel gereisd en er zitten veel vrienden. We hebben dus ook zelfs een appartementje daar. En ja, dat land… daar komen we al heel vaak. En dat is zo naar de knoppen geholpen, en al zo lang, dat ik echt aan het rooten ben. Ik bedoel, ook voor Milei en zijn policies kan je ongetwijfeld allemaal veel dingen zeggen, maar het lijkt de hele goede kant op te gaan. En er moest ook wel echt iets anders. En hij heeft best wel een aardig gedachtegoed. En ik vind ook dat we met veel minder overheid moeten kunnen, en dat er wel aardig wat minder uitgegeven kan worden op dat vlak, en dat er beter op de portemonnee gelet kan worden. Super interessant wat hij doorvoert. En ik hoop dat het lukt voor de Argentijnen. En wie weet ook wel voor de wereld, om te laten zien: zo kan het ook, met fiscale discipline en meer.
Jeroen: In relatie tot een vriendje van mij, Jasper, krijg ik een filmpje doorgestuurd van Milei, dat hij op televisie tegen een presentatrice een enorme redenvoering houdt, op een extreem gepassioneerde, nou, ik zou zeggen ook behoorlijk agressieve manier, tegen socialisten en communisme. Dat zou je niet kunnen voorstellen dat een Mark Rutte of een Dick Schoof, of wie dan ook in Nederland, zelfs partijen wat meer aan de fringes, dat ooit zouden kunnen doen. Zo’n guy die je gezien hebt. Maar echt: hij is enorm gepassioneerd.
Rogier: Ja, je gelooft het ook. Het is ook niet gespeeld. Hij heeft al die economie en dat libertarisme echt bestudeerd, en hij voert het ook gewoon in. Dus dat maakt het al heel interessant om te zien. Dus ik hoop dat het hem lukt.
Jeroen: Heb je een wat vreemde of bijzondere hobby? Ik las in de voorbereiding dat je een groot wielrenfan bent. Nou, dat is niet bijzonder, wel leuk om iets over te horen. Maar eerst even: heb je iets ongewoons? Behalve de pamfletten naar de maan schieten, maar dat heb je nog niet gedaan.
Rogier: Nee, dat heb ik nog niet gedaan. Dat staat ook nog niet op mijn to-do-lijstje. Heb ik iets ongewoons? Ja, ik ben met zoveel projecten bezig. Ik ben net een nieuw spel, Tappy Ball, aan het lanceren. En dat is een soort pingpong met je… een kleiner tafeltje, bamboetafeltje. En dat is dan pingpong met je handen. Of met je voeten en met je hoofd.
Jeroen: Waar komt dat vandaan dan?
Rogier: Je hebt vier kinderen, hoorde ik. Dus dit is zeker een product voor jou. Zelf ontwikkeld samen met wat Slovenen. Dus de Slovenen hadden de eerste versie. En toen ben ik meteen weer gaan nadenken als een ondernemer. En toen dacht ik: wacht even. Als we nou die tafel ietsje groter maken, en als we hem nou ook nog op vijf niveaus kunnen stellen, dan kan je er zowel mee voetballen als mee koppen, als met je handen, et cetera. Dus daar ben ik nu even heel druk mee bezig. Om dat nog voor de kerst te lanceren.
Jeroen: Dat is een bedrijf gewoon.
Rogier: Ja, dat is weer een nieuw… Je hebt ook alle domeinnamen hier: TappyBall.nl. Ja, ik heb een hele mooie slogan verzonnen: Be happy, play Tappy. En wat betekent de naam? Nou, tap van “tap the ball”. Dus je tapt het met van alles en nog wat, met je handen, ik noem maar op. En qua gekke hobby’s of iets: dat schiet me nu net te binnen, maar dat is redelijk gek. Mijn kinderen zeggen: nou, dan komt ie weer met… Ik weet niet of je van de tridactyls ooit gehoord hebt?
Jeroen: Nee.
Rogier: Oké, dan moet je dat maar eens een keer op gaan zoeken. Maar dat is in ieder geval redelijk fringe. Dat zijn wezensachtige mummies die ze gevonden hebben in Peru, met drie vingers en drie tenen. En het is een beetje zo van: oké, wat zijn dat voor wezens? Zijn dat dan echt, of zijn het gewoon fakes? En dat is een beetje zo. Maar het ziet er wel… nou ja, je moet maar kijken. Het ziet er allemaal heel echt uit. En dan denk ik: als dit dan echt is… dat zou wel echt wereldschokkend zijn. Dit soortachtige wezens in Peru. Maar dat is dus leuk. Het kan twee kanten op: of het is een compleet vingertuig…
Jeroen: Wat doe jij los van het volgen?
Rogier: Nu nog niks. Maar stel je voor met die 200 miljoen, dan dacht ik: nou, laten we eens even echt uit gaan zoeken hoe dat zit met die tridactyls. Laten we gewoon met z’n allen eens lekker naar Peru gaan. En daar echt goed onderzoek naar doen. En de beste medische specialisten erop zetten, bijvoorbeeld.
Jeroen: Leuk. Ja. Leuk. Laatst is er één… Nou, we hebben er al een paar gehoord. Misschien iets meer in de persoonlijke sfeer. Of zakelijk, maar niet in de beleggingssfeer. Maar is er een beslissing waarvan je zegt: met de kennis van nu had ik dat echt wel anders willen doen? Of zou ik het anders gedaan hebben?
Rogier: Nee, het is allemaal goed uitgepakt. Als ik in een ziekenhuis had gelegen door mijn zwemavontuur, dan had ik dat misschien anders gedaan. Maar ik denk: ik zou niks anders doen. Dus zelfs die debacles die ik heb meegemaakt op de beurs, of misschien andere dingen… Ik heb nog nooit echt met levensbedreigende situaties gezeten. Alles vormt je, wat mij betreft. Dus ook de slechte dingen die gebeuren. Ik heb hier enorm van geleerd. Ook in de emotionele sfeer. Of in de relationele sfeer, daar kunnen ook allemaal dingen plaatsvinden. Maar daar leer je ook alleen maar weer van. Kijk, als er echt iets was gebeurd… van: er is een ongeluk en mijn vader was overleden, en ik had dat bij wijze van veroorzaakt omdat ik niet had opgelet, dan had ik gezegd: oké, dit had ik zeker weten anders gedaan. Maar gelukkig zijn dat soort situaties niet voorgekomen. Dus ik vind: van de slechte dingen in het leven leer je ook weer enorm veel. Dus ik zou nooit iets terugdraaien.
Jeroen: Ik heb alle gasten op deze podcast altijd gevraagd om een boek te delen. Dit maken we ook mooie lijstjes van, van alle boeken die de gasten van deze podcast mooi vonden of gelezen hebben. Heb jij ook een boek waarvan je zegt dat je dat zou willen delen? Daarbij ook de vraag: vind je het leuk om te lezen? Of heb je er niks mee?
Rogier: Ik vind het superleuk om te lezen. Ik kom ook veel boeken tegen. Wat ik zeg: ik ben nieuwsgierig aangelegd. Dus ik heb echt boeken over heel veel onderwerpen. En als ik dan een boek zie, dan koop ik het meteen op Bol of op Amazon. En dan komt het weer binnen. En ik denk dat ik er nog 70% moet lezen van alle boeken die er bij mij liggen. Dus als ik ooit met pensioen ga, dan heb ik genoeg te lezen. Dus dat is heel fijn. En dat kan heel breed zijn. Van economie naar kwantumfysica, naar filosofie, naar stoïcisme, naar alles. Maar ja, ik heb te weinig tijd om te lezen. Ik lees wel veel, maar ik zou graag nog meer willen lezen.
Wat me het meest geraakt heeft, maar toen was ik denk ik negen of zo, dat ik van een boek gehuild heb, dat was Alleen op de Wereld. Rémi, Alleen op de Wereld. Ik denk dat ik die nog wel een keer wil lezen. Ik had echt compleet niks te doen. En toen, mijn opa’s boekhandelaar, die had mij dat boek gegeven. En ik had echt niks te doen. Ik dacht: nou, ga ik in dit boek lezen op mijn kamer. En dat greep me meteen. En opeens was ik aan het huilen van een boek, dat had ik nog nooit meegemaakt. Dus misschien dat ik die weer eens ga lezen. Van Hector Malot was dat, volgens mij.
Qua boeken die ik wel mooi vind qua economie: ik hou ook wel van de geschiedenis van de beurs en de geschiedenis van de economie. Dus je hebt van Niall Ferguson Belang van Geld, misschien ken je die. The Ascent of Money. Echt fantastisch.
David Landes, dat was toen ik nog wat jonger was: Arm en Rijk heet het. Hoe dan de opkomst is van het verschil tussen arme landen en rijke landen, en hoe dat komt. Maar het is heel historisch ook. Er wordt ook veel over Nederland verteld, en over de VOC. Super interessant.
Ik ben natuurlijk met beleggen heel veel bezig, dus ik vind alle boeken van Jack Schwager… dat zijn de Market Wizards. Dat zijn dan beleggers die het gemaakt hebben, die vertellen wat hun strategie is en wat je wel en niet moet doen. Misschien had ik die iets eerder moeten lezen, maar dat zijn goede boeken. Mark Douglas: Trading in the Zone en The Disciplined Trader. Dat gaat heel erg over emoties en beleggen. Dus als iemand mij vraagt: welke boeken moet je lezen over beleggen, dan zeg ik: dat zijn wel echt goede boeken. Want met je emoties om kunnen gaan, en hoe je dan gedisciplineerd moet beleggen, super belangrijk.
En qua bedrijven heb ik ook oneindig veel boeken gelezen. Toen had je nog geen YouTube en allemaal dat soort dingen, dus moest je alle wijsheid uit boeken halen.
Recent, ja, redelijk recent: Scott Adams. Dat is die schrijver van Dilbert. How to Fail at Almost Everything and Still Win Big. Echt een heel leuk boek. Eric Barker, dat is wat minder bekend: Barking Up the Wrong Tree. Heel goed. Ja, en dan de classics op marketinggebied, dat is Robert Cialdini, dat soort boeken.
Jeroen: Wauw, een hele lijst dit. We hebben één keer een hoogleraar gehad, die kwam met twaalf boeken. Maar jij bent wel de nummer twee met het aantal boeken dat je tilt. Nou, kijk eens uit. Heel leuk, heel leuk.
Jeroen: Ja, prachtig.
Voice-over: Leaders in Finance. Met Jeroen Broekema.
Jeroen: Wat ik ook alle gasten heb gevraagd is: heb je tips voor starters op de arbeidsmarkt? Dat is misschien breder dan jezelf. Vrij uniek profiel, denk ik. Weinig mensen volgen of hebben gevolgd wat jij hebt gevolgd. Maar heb je tips? Stel, je komt nu als jongste bediende bij LYNX binnen. Wat voor tips zou je hem of haar dan meegeven? Of waar dan ook, in het bedrijfsleven of overheid?
Rogier: Ik denk dat het best wel makkelijk is om nu het beter te doen dan anderen. Of to stand out, om het zo maar te zeggen in het Engels. Ik zie iets te veel dat ze te veel vrije tijd willen hebben. Of naar de fitness of naar dit, noem maar op. Terwijl ik zou zeggen: je bent super jong. Je hebt alle tijd. Je hebt geen hypotheek. Je kan alle risico’s nemen die je wil. Nu is juist de tijd om te knallen. Om te laten zien wat je kan. Dus in plaats van 32 uur: werk 50 uur of werk 60 uur. Of naast je werk 40 uur, ga andere dingen doen, waardoor je kan groeien, aan alle kanten op. En dat zie ik best wel weinig. En degene die het wel doen, die vallen meteen op. Die komt zelf met initiatief. Of die zegt: ik heb dit op YouTube bekeken. Of ik zie dit in dit boek. Kunnen wij dat ook eens gaan doen? Dat soort mensen moeten wat mij betreft zo snel gepromoveerd worden naar hogere posities. Maar dat is mijn tip: steek wel die extra energie erin. En zit niet af te wachten. Ga gewoon zorgen dat je zelf iets van A tot Z kan opleveren.
Jeroen: En een tip voor ondernemers?
Rogier: Ja, ik las ergens. En ik ben helemaal niet gelovig. Er staat iets van 300 keer in de Bijbel: have no fear. En dat klopt eigenlijk wel. Dus misschien is dat wel een goede tip voor ondernemers uit de Bijbel. Gewoon geen angst. Mensen hebben veel te veel angst altijd om iets te beginnen. Of wat jij zei, om naar een ander land te gaan. Natuurlijk heb je angst. En natuurlijk is het moeilijk. Maar gewoon: let’s go, do it.
Jeroen: Hoe overwin je dat? Want als je het zo zegt, denk ik: ja, tuurlijk. Alleen, ieder mens heeft natuurlijk angsten. En de een heeft daar meer… het is natuurlijk gewoon een continuum van heel angstig tot helemaal niet angstig. Je bent natuurlijk bang om alles kwijt te raken. Of nou ja, jij hebt dat een paar keer meegemaakt. Je zegt: ik ga naar het buitenland. Maar je denkt: ja, dat gaat me heel veel geld kosten met het bedrijf. Of ik ga extra mensen aannemen. Die staan allemaal maar weer op de payroll. Stel dat het misgaat, dan moet ik die allemaal ontslaan. Met andere woorden: hoe doe je dat praktisch, angst overwinnen? Want even ervan uitgaan dat iedereen angst heeft. Dat ben je met me eens, neem ik aan.
Rogier: Ja, dat ben ik zeer met je eens. Iedereen heeft angst. En iedereen heeft verschillende niveaus aan angsten. En dat is ook menseigen. En dat kan ook een drijfveer zijn. Kijk, ik heb in die zin dan… ja, dat is een mazzel, maar ook een kwaal, dat ik natuurlijk niet zoveel angst heb en meer risico neem. Dus dat zit al in mijn karakter.
Dus ik kan me ook heel goed voorstellen dat mensen het nog angstiger vinden om nieuwe dingen te beginnen. Maar ja, wat je daar kan doen, is dat je gewoon een plan maakt. Vaak is dat: als je al opschrijft wat al je angsten zijn, dan kan je al vaak door gewoon de counterargumenten op te schrijven denken: oh ja, is dit nou een reële angst of is dat geen reële angst? En wat nou als het slechtste gebeurt? Wat gebeurt er dan echt? En dan denk je van: oh, eigenlijk valt dat wel mee… als dit en dit en dit gebeurt. Dus zolang je het maar gewoon gaat opschrijven en in kaart gaat brengen, denk ik dat 80% van je angsten al verdwenen zijn.
Jeroen: Mooi, mooie tip. Ja, ik kan er zelf ook zeker wat mee. Drie laatste vragen van mijn kant. Eén: wat me heel erg opvalt is dat je een paar keer tijdens dit gesprek benoemd hebt dat je het een slechte zaak vindt dat jongere kinderen zoveel op dat scherm zitten. Wat voor scherm dat dan ook is, meestal een mobiele telefoon. Je hebt laatst ook – ik weet niet of je dat meegekregen hebt – maar in Australië hebben ze nu een wet dat je tot een bepaalde leeftijd dat niet meer mag, gewoon. Of dat dan ook gebeurt, weet ik niet. Is dat een goede zaak? En wat vind jij dat er verder zou moeten gebeuren?
Rogier: Ik ben een groot fan van wat Australië doet. Net zoals Javier Milei iets nieuws doet. Het is duidelijk dat we gewoon met iets te maken hebben wat te snel is gegaan, denk ik, voor de maatschappij. Dus het is iets van: ho, waarom heeft opeens iedereen een telefoon? En wat doet dat eigenlijk dan met kinderen, met mensen? Dat zijn we eigenlijk nu allemaal pas een beetje aan het ontdekken. En elk onderzoek dat je terugleest, is dat het geen goed verhaal is. Dus: ik heb een jonge dochter, maar meisjes worden er veel onzekerder door. Er zijn natuurlijk veel meer angsten die ontwikkeld worden. Jonge kinderen worden meer suïcidaal. Ik heb nog weinig hele goede dingen gezien voor jonge kinderen. Laat staan natuurlijk ook voor ouderen al, die geen conversatie meer kunnen voeren of meteen naar hun telefoon grijpen. Dus ik vind het goed wat Australië doet. En ik ben dan heel benieuwd ook wat het gaat doen in de komende jaren qua onderzoek.
Jeroen: Leuk. Ja, dan kun je het echt in het echt experimenteren, wat voor effect het heeft, en misschien is het heel positief. De tweede van de laatste drie vragen: hoe kijk je naar de brokerswereld? Want daar zijn natuurlijk een aantal spelers in Nederland en in Europa.
Rogier: Als je het dus even over de toekomst hebt, waar dat dan een beetje heen kan gaan: ik denk dat we steeds meer super-apps gaan krijgen. En wat is dan een super-app? Dat is bijvoorbeeld Revolut. Dat is WeChat of Alipay in Azië. En dat is eigenlijk dat je vanuit één app gewoon je bankzaken regelt, maar ook meteen in crypto handelt en in aandelen en dat soort zaken. En dat wordt dus wel internationaler. Europa is heel gefragmenteerd. We hebben ook dus heel veel brokertjes en brokers in lokale landen. Je hebt best wel veel spelers die lokaal groot zijn, maar dan misschien maximaal nog in één, twee of drie landen. En DeGiro is dan een beetje nu de eerste die best wel wat pan-Europees staat. Maar ja, die hebben op zich eigenlijk ook nog maar drie miljoen klanten. Saxo is natuurlijk wat groter geworden, omdat ze dan Binck hebben overgenomen en Alex hebben overgenomen. Dus het begint nu wel wat meer samen te werken. En ik denk met de jongeren dat die makkelijker bijvoorbeeld nu Revolut kiezen, of een andere grote super-app, en dat de consolidatie dus wel toe gaat nemen qua broker.
Jeroen: Ja, dat is mooi. Laatste vraag. Die heb ik ook eigenlijk bijna altijd gesteld. Namelijk: ik heb ongelooflijk veel aan je mogen vragen. We hebben heel veel zijpaden bewandeld, wat ik altijd heerlijk vind, want dat is het leuke aan een podcast. Dat is ook wat uit al die onderzoeken blijkt: dat mensen dat leuk vinden aan een podcast, dat het zo intiem is. Nou, dat heb ik ook ervaren. Maar ik ga zo nog even terugblikken op dit gesprek, wat ik ongelooflijk leuk vond. Maar voordat ik dat doe: heb jij nog iets – en dat is de laatste vraag – waarvan je zegt: Jeroen, ja, toch jammer dat je daar niet over begonnen bent, of dat had ik graag nog willen benoemen, of dat moeten we nog even over hebben?
Rogier: Nee, ik heb niet iets specifieks. Ik bedoel, ik zou zo weer een uur door kunnen vertellen hoor, met goede vragen. Maar ik heb niet iets specifieks van: nou, dit wil ik nog echt even kwijt. Nee, ik vond het een leuk gesprek.
Jeroen: Mooi. Je zei al tijdens het gesprek: ik doe een beetje promotie. Nou, ik zal je een klein beetje helpen dan, op eigen initiatief. Want als mensen meer van jou willen horen, dan moeten ze… volgens mij, ik heb het zitten meeschrijven: volgens mij zei je 27 januari, klopt dat?
Rogier: Ja, 27 januari.
Jeroen: DeLaMar, het beleggersdebat… ik zal die promotie even voor je doen nu.
Rogier: Dank je wel. Om 8 uur, 8 uur ’s avonds.
Jeroen: Leuk. Nou Rogier, ik wil je ongelooflijk bedanken voor al je tijd. Het is natuurlijk weer veel langer geworden dan ik zei. Ja, je bent zo’n ontzettend goede verhalenverteller, vind ik, luisteraar nummer 1. En dat is natuurlijk het allerleukste wat er is. Verhalen zijn wat je bijblijft. Ik heb hier – ja, luisteraars kunnen het niet zien – maar ik heb hier een hele pagina vol met aantekeningetjes, allemaal leuke dingetjes die ik gehoord heb van je. Ik heb enorm genoten van dit gesprek. Ontzettend leuk, heel leerzaam, en ook heel leuk om naar te luisteren. Gewoon: je bent er. Ik was er geen moment niet bij. Je houdt constant de spanningsboog hoog. Dus heel veel dank daarvoor.
Ik heb nog nooit een tweede keer iemand geïnterviewd, maar als je zegt: ja, ik kan nog uren doorvertellen… moet je dat misschien toch eens over een aantal jaar doen. En misschien komt er ooit nog een moment dat er iets groots met LYNX gebeurt. Who knows? Misschien is dat wel het moment. Maar in ieder geval voor nu: heel erg bedankt. Normaal doe ik het in persoon en dan overhandig ik het boek wat wij gemaakt hebben van de eerste 100, en daarna recent ook het tweede boek, van de tweede 100 gasten. Dat maken naast reguliere afleveringen ook nog allemaal extra afleveringen. Die staan erin. Jij komt dan in het derde boek terecht. Ik zal het naar je opsturen, mocht je het nog niet hebben. Maar voor nu: heel veel dank voor al je tijd. Ik ben erg benieuwd wat iedereen vindt van dit leuke gesprek. Ja, ik vond het ook heel leuk om te doen.
Rogier: Leuk om alweer wat verhalen te herbeleven en wat te delen. Hartstikke leuk.
Voice-over: Dit was Leaders in Finance. We hopen dat je deze aflevering met veel plezier hebt beluisterd. We stellen je feedback erg op prijs. Wat houdt je bezig? En over wie wil je meer horen? Laat het ons weten via een review, op onze social media kanalen, of gewoon direct via een e-mail. We kunnen het erg waarderen als je dat doet. Tot slot danken we onze partners voor hun steun. Dat zijn Kayak, EY, Mogelijk Vastgoedfinancieringen, Roland Berger en Lepaya. Benieuwd wat we nog meer allemaal doen? Volg ons of kijk op leadersinfinance.nl. Tot de volgende Leaders in Finance en bedankt voor het luisteren.